KRAKOWIAK

To żywy polski taniec ludowy z okolic Krakowa, 

zaliczany jest do polskich tańców narodowych, w

metrum 2/4 i w charakterystycznym synkopowanym rytmie. Nazwa tańca pochodzi z 

XVIIIw i odnosiła się do grupy tańców posiadających własne lokalne nazwy: mijany, 

dreptany, ścigany, skalmierzak i inne. Pod koniec XVIII wieku charakterystyczne 

synkopowane rytmy krakowiaka pojawiły się w muzyce symfonicznej, a na początku 

XIXw taniec ten stał się popularny w muzyce scenicznej i instrumentalnej.

Krakowiaka tańczy sie w takcie dwumiarowym z charakterystycznymi synkopami, 

przyśpiewkami solowymi i swoistym trzykrotnym przytupem kończącym zazwyczaj 

fraze muzyczną. Charakterystyczną cechą tańca jest gromadnośc i przodowanie, jak 

również symetria i dwuczęściowośc.Charakter ruchu krakowiaka to żywośc, 

skocznośc i sprężystośc



Utwory muzyczne oparte na ludowym krakowiaku stworzyli:
Fryderyk Chopin Krakowiak op.14 na fortepian i orkiestrę 
Maurycy Moszkowski Krakowiak na fortepian 
Ignacy Paderewski Krakowiak fantastyczny 
Karol Szymanowski Krakowiak na fortepian
Ludomir Różycki w balecie Pan 
Twardowski